[Terug naar artikel] 


 

Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie
t.a.v. Staatssecretaris H. Bleker
Postbus 20401
2500 EK Den Haag
 
 
Betreft: Brandbrief inzake verzoek tot reorganisatie Dienst Regelingen i.v.m. het welzijn van in beslag genomen dieren en verzoek tot regelgeving voor een goede herplaatsing van dieren.

 

Amsterdam, woensdag 4 mei 2011

 

 
Geachte heer Bleker,

De afgelopen dagen is één van de opslaghouders die een opslagcontract heeft met uw Dienst Regelingen wederom op kwalijke wijze in het nieuws gekomen. Dit doordat hij de door de Dienst Regelingen onder zijn toezicht gestelde in beslag genomen knaagdieren dreigt te doden nu ze zijn vrijgegeven door de OvJ en hij derhalve niet meer betaald wordt voor de opslag. Tot nu toe hebben wij geen enkele daadwerkelijke actie gezien van de Dienst Regelingen om te voorkomen dat de in beslag genomen knaagdieren door opslaghouder in deze, Papegaaienpark Veldhoven, worden gedood.

Op 7 april zijn er door de Landelijke Inspectiedienst van de Dierenbescherming rond de 5900 knaagdieren van twee dierenhandelaren wegens verwaarlozing in beslag genomen. Ruim drie weken later zijn daar nog slechts 1500 knaagdieren van in leven. 4400 knaagdieren zijn gedood. Opslaghouder Tonnie van Meegen van Papegaaienpark Veldhoven zegt in een telefonisch gesprek met een van onze medewerkers, als reactie op onze vraag hoe het kan dat er nu nog zo weinig dieren over zijn: ‘In het begin hebben wij geselecteerd en alle zieke, agressieve en andere dieren die iets mankeerden gedood.’ Hij is niet overgegaan tot behandeling van de ziekeen/of verzwakte dieren. Ook geeft hij aan het heel normaal te vinden de knaagdieren te doden als hij niet snel een plek voor hen vindt nu de dieren zijn vrijgegeven en hij er niets meer aan kan verdienen. Hij verstuurde zelfs persberichten hierover naar de media. Helaas is dit geval bij deze opslaghouder geen incident.

Met de regelmaat van de klok gebeurt het dat in beslag genomen mishandelde en/of verwaarloosde dieren zoals honden, paarden, knaagdieren of schapen in de opslag of nadat ze zijn vrijgegeven worden geëuthanaseerd of doorverkocht aan handelaren die de dieren zelf doden of verkopen aan het slachthuis. De Dienst Regelingen plaatst in beslag genomen dieren bij de door hen (op veelal geheime locaties) aangestelde opslaghouders zonder rekening te houden met de vraag of het welzijn van de dieren bij deze opslaghouders werkelijk gewaarborgd is. Vervolgens stelt zij wat papieren regels op voor dierenwelzijn waar maar weinig opslaghouders werkelijk aan voldoen en waar geen onafhankelijke controle op is. Voor de herplaatsing van dieren zijn al helemaal geen regels opgesteld om het welzijn van de dieren te waarborgen. De enige regels die er zijn met betrekking tot het vrijgeven van de dieren gaan over de hoogte van het verkoopbedrag dat de opslaghouder mag vragen. Helaas worden dieren door de Dienst Regelingen niet geplaatst bij opvangcentra waarbij wél het welzijn en de herplaatsing van dieren voorop staat en waar commerciële belangen geen hoofdrol spelen. Waar de dieren de nodige aandacht en zorg krijgen en waar zeer zorgvuldig om wordt gegaan met het herplaatsen van dieren. Wij vinden het een bijzonder kwalijke zaak dat dieren die al eerder getraumatiseerd zijn door mishandeling en/of verwaarlozing alleen nog maar meer het slachtoffer worden omdat de overheid onvoldoende haar verantwoordelijkheid hierin neemt.

Het in beslag nemen van levende have, om wat voor reden dan ook, zou een uiterst weloverwogen traject dienen te zijn en niet moeten worden afgehandeld door een dienst die dieren te veel als goederen behandelt. Mishandelde en verwaarloosde dieren dienen opgevangen te worden en zeker niet opgeslagen.

Aandacht zou er moeten zijn voor een aantal momenten waarop ons handelen bepalend is voor het dier dat dan aan de zorg en verantwoordelijkheid van de overheid is “overgeleverd’’. Aandacht zou er moeten zijn voor wat men aantreft bij de inbeslagname, welke zorg er op dat moment absoluut noodzakelijk is en door wie die wordt gegeven. Denk hierbij aan onafhankelijke dierenartsen en dierverzorgers. Het is belangrijk dat een dier niet nog meer trauma’s  oploopt. Het transporteren van in beslag genomen dieren behoort daarom een punt van zorg, aandacht en zorgvuldigheid te zijn.

Heel belangrijk hoort de keuze van opvangplek te zijn waar de dieren naar toe gaan. De naam van de huidige opvang zegt al genoeg; opslaghouder. Een naam die in dit geval helaas de lading wel dekt. Er zou meer gekeken moeten worden naar “begripvolle’’ opvang met zorg en aandacht voor het dier en niet alleen naar de kosten / baten waar het bij de huidige opslaghouders om gaat. Vakkennis en “bewezen’’ dierbetrokkenheid behoren een “must’’ te zijn en niet het economisch gewin.

Inbeslagnames zouden zo kort mogelijk moeten duren. Op dit moment zitten er honden vanwege een bijtincident maandenlang en soms langer dan een jaar in een opslag opgesloten. Deze honden worden nadat ze vaak een tijd lang in isolatie in de opslag hebben gezeten onderworpen aan een zware risicoinschattingstest. Deze test bepaalt of de hond mag blijven leven. Tekenend is dat van de  honden die een  euthanasieadvies kregen na zo’n test en die dankzij een advocaat met toestemming van het OM naar Martin Gaus werden overgeplaatst het merendeel deze zelfde test wel haalden. Persoonlijke aandacht en weer vertrouwen kunnen krijgen in mensen waren bij Martin Gaus de medicatie die hiervoor zorgde. Op dit moment worden er met toestemming van uw ministerie honden onterecht gedood omdat ze niet tegen de situatie in de opslag zijn bestand en geen kans krijgen om beter gedrag aan te leren. Geen mens en geen dier wordt hier beter van, behalve dan de opslaghouders en de testers die hier geld aan verdienen.

Na vrijgave door de Officier van Justitie of bestuursorgaan zou er zorgvuldig dienen te worden omgegaan met het fenomeen “doorplaatsing’’. Het belang van het dier en zijn welzijn zou hier voorop moeten staan. Iedereen, betrokken bij het traject van inbeslagname tot vrijgave en doorplaatsing zou van zijn “activiteiten’’ verplicht een transparant verslag moeten maken. Dat geheel zou als een “boek’’ te lezen moeten zijn. Wie heeft wanneer wat gedaan en waarom. En wat was daar het gevolg van. Ook over de financiële kant moet men helder en transparant verslag doen. Dit kan dan weer getoetst worden aan “dierenwelzijn’’. Deze transparantie is er nu niet.
Bij grote aantallen dieren en vooraf inschattend dat deze niet terug gaan naar de eigenaar/ houder, zou in een veel eerder stadium al contact dienen te worden opgenomen met kleinschalige opvangen om een deel van de dieren daar te plaatsen in opslag of te herplaatsen. Bij deze kleinschalige opvang krijgt het dier aandacht, verzorging en een kans op een nieuw beter tehuis. Per dier zou de kleinschalige opvang ook een (symbolische) financiële vergoeding moeten krijgen. Deze opvangen kunnen achteraf verslag doen over de in beslag genomen dieren die aan hun zorg zijn toevertrouwd.

De Dienst Regelingen (DR) en met name de afdeling In beslag genomen Goederen (IBG) en de door hen gecontracteerde opslaghouders zouden NU gereorganiseerd moeten worden. Te lang en te vaak is er sprake van “vriendjespolitiek’’, elkaar de hand boven het hoofd houden en voor een dubbeltje op de eerste rang willen zitten. De personen die in dit veld actief zijn kennen elkaar te lang en hebben ook te lang samengewerkt met alle ongewenste effecten van dien. Aantoonbaar is dat zeker niet in het belang van het getraumatiseerde dier geweest.

Wij hebben bij de AID melding gemaakt van het onnodig doden van knaagdieren bij opslaghouder Papegaaienpark Veldhoven. Wij verzoeken u dringend samen met een onafhankelijke dierenarts een onderzoek in te stellen naar de dood van de 4400 in beslag genomen knaagdieren.

Hoe er met in beslag genomen dieren door uw ministerie wordt omgegaan vinden wij een zeer kwalijke zaak. Wij vragen ons af wat de huidige Gezondheids- en Welzijnswet voor Dieren voor zin heeft als dieren,  wanneer de wet gehanteerd wordt, alleen nog maar meer het slachtoffer worden. Daarbij vragen wij ons ook af wat de zin nog kan zijn van een dierenpolitie wanneer inbeslagnames alleen maar meer dierenleed veroorzaken.

Daarom verzoeken wij u dringend om de Dienst Regelingen (DR) en met name de afdeling In Beslag genomen Goederen (IBG) en de door hen gecontracteerde opslaghouders op zeer korte termijn te reorganiseren en regels op te stellen zodat vrijgekomen in beslag genomen dieren op een goede manier herplaatst worden en dat het welzijn van het dier daarbij voorop staat.

In afwachting van uw hopelijk spoedige reactie,

 
Hoogachtend,

 
Sandra van de Werd
Bep de Boer

Comité Dierennoodhulp
Stichting Rechten voor al wat leeft
Werkgroep Hulp Inbeslaggenomen Honden

Postbus 94724
1090 GS Amsterdam

 


[Terug naar artikel]