Het vangen

 

Observatie

Het vangen van wilde katten is een tijdrovende kwestie. Na een melding dat er bijvoorbeeld een moederpoes met kittens is gesignaleerd, gaan we eerst een aantal dagen kijken (monitoren) op verschillende tijden. We kijken dan hoeveel kittens er zijn en welke kleuren ze hebben. We moeten weten waar ze zich schuilhouden voor we gaan vangen.

 

Eerst de kittens

Als we weten hoeveel kittens er zijn, proberen we eerst de kittens te vangen. Als we eerst de moederpoes zouden vangen, zouden de kittens moederloos rondzwerven. Vaak houdt de moederpoes het gezin bij elkaar en op 1 plaats. Het is dus zaak om de poezen pas te vangen na de kittens. Katers komen pas op de laatste plaats.

 

’s Nachts vangen.http://i73.photobucket.com/albums/i201/luus_2006/Zwerfkat/vangkooi.jpg

Omdat een kat een nachtdier is, vangen we veel tussen ’s-avonds laat en ’s-morgens vroeg. Niet in de laatste plaats, omdat er dan weinig mensen in de buurt zijn en de katten makkelijker op lokvoer afkomen. We vangen in zogenaamde frettenvangkooien. Deze zijn lang en hiermee voorkom je dat de staart van de kat onder de schuif komt te zitten met het gevolg dat de staart beschadigd raakt.

 

 

 

 

Meerdere pogingen

Soms duurt het twee weken voor we een heel nest gevangen hebben. Soms vangen we de moeder nooit! Als alle kittens opeens verdwenen zijn en moeder heeft gezien hoe een vangkooi werkt, wordt het er niet makkelijker op om haar te vangen. Vaak verblijft ze niet meer op de plaats waar ze gezeten heeft met haar kittens.

 

Gevaarlijk werk.

Jonge kittens vangen we met de hand. Hier moet je ook veel geduld voor hebben. Tevens moet de moederpoes in de gaten gehouden worden. Vang je een kitten met de hand dan kan dit vreselijk gillen. De moederpoes kan dan overstuur raken. Ze kan dan als een furie reageren en je aanvallen. Dit is al eens eerder voorgekomen en de vangster belandde op de eerste hulp in het ziekenhuis met winkelhaken in haar hoofd. Een pijnlijke zaak! En voor hetzelfde geld ben je een oog kwijt.